Overslaan naar content

Bevlogen door menselijkheid, in gesprek met Werner Verbruggen, HR Sereni.

Een ontembare interesse in de leefwereld van anderen is wat Werner typeert. Een milde blik en glimlach naar het leven. Een man die vanuit zijn essentie leeft. De uitvaartwereld, zijn grote liefde.

Werner Verbruggen

Hoe kwam je bij Sereni terecht? Voor Sereni werken voelde voor mij altijd als werken vanuit overgave. Ik was steeds bereikbaar voor hen en had een heel fijn gevoel bij de samenwerking. Toch voelde ik dat er iets miste: ik wilde meer werken vanuit mijn hart, zoals ik dat als kind had meegekregen. Toen ik de magische leeftijd van 50 bereikte, voelde ik dat het tijd was voor die stap. De beslissing om bij Sereni aan de slag te gaan voelde vanzelfsprekend, en het stond voor mij als het ware in de sterren geschreven. Je volgde je hart. Waarin schuilt je liefde voor je werk? 

Uitvaart is mijn passie. Onze werknemers doen mijn hart sneller slaan. Het zijn mensen die op een cruciaal moment houvast bieden in het leven van anderen. Ze doen dit werk vanuit zoveel genegenheid. Voor nabestaanden zakt de grond vaak onder de voeten weg. Onze werknemers begeleiden hen hierin. Dat afscheid heeft minder te maken met een stijlvolle koffietafel. Het gaat om elkaar ondersteunen. Bij een groot verlies kan je moeilijk de juiste woorden vinden. Maar je kan er wel zijn voor elkaar. Het recht om afscheid te kunnen nemen. Op die gedachtegang wil ik blijven inzetten. Op welke manier probeer je voor hen een houvast te zijn?  Als ze mij iets vragen, zorg ik graag voor een pasklaar antwoord. Loon, attesten, vakanties, geboortes, alles. Ik los graag hun vragen op. Het geeft me een fijn gevoel wanneer de ander zich geholpen weet. Ik wil dat onze werknemers vanuit rust en vertrouwen kunnen werken, zich kunnen focussen op de familie van de overledene. Ik wil onze werknemers ontzorgen. Dat is een belangrijke pijler voor me. Als kantoren me vragen om een extra werknemer te zoeken, dan ben ik in mijn nopjes. Het juiste profiel zet ik graag op de juiste plek.

“Ik wil dat onze werknemers vanuit rust en vertrouwen kunnen werken, zich kunnen focussen op de familie van de overledene. Ik wil onze werknemers ontzorgen. Dat is een belangrijke pijler voor me.”

Je hebt je expertise in huis.  

Enerzijds heb ik veel ervaring door mijn vorig werk. Anderzijds kom ik onrechtstreeks ook uit de branche. Mijn vader was kistenmaker. Als kleine jongen speelde ik in het atelier van mijn vader. Elk kind maakt een kamp. In het atelier van mijn vader was mijn kamp, een doodskist. Ik zocht daar mijn geborgenheid. Het had evengoed een keukenkast kunnen zijn. Mijn moeder maande me als kind aan om nooit het deksel op de kist te doen. Ik begreep het als kind niet goed.

Het thema 'dood' kwam vroeg in je leven. 

Onbewust wel, denk ik. Zonder het goed en wel te beseffen was de dood dagelijks in mijn leven. Vandaag de dag word ik aangetrokken door kerkhoven en kerken. Ik woonde vroeger vlakbij Schoonselhof. Minstens 1 keer per week ging ik er een wandeling maken en zat ik er op een bankje. Op een kerkhof kom ik tot rust. Daar rust het leven. Als kind van 10 jaar wou ik ceremoniemeester worden. Vraag me niet waarom. Noem het een kronkel in mij. Wanneer ik zelf een begrafenis bijwoon, voel ik steeds de drang om de dienst mee te leiden. Mensen kijken hier raar van op. 

Alsof je botst op het taboe of de onwennigheid die er in de maatschappij rond de dood leeft.

We doen er vanuit Sereni veel aan om dit taboe te doorbreken door diverse events te organiseren. Hierdoor krijgen mensen meer voeling met wat het is. Voor mij persoonlijk dragen zowel geboorte als dood een zekere schoonheid in zich. De franjes van het leven vallen weg. Je komt tot de essentie. Die essentie zit vaak in een uitvaart vervat. De liefde voor de overledene komt daar tot leven. We doen er alles aan om deze liefde in haar volheid neer te zetten. Deze warmte helpt nabestaanden in hun rouwproces.

Wat zijn voor jou pertinente vragen tijdens een sollicitatiegesprek?

Ik ben niet de standaard recruiter. Ik wil voeling krijgen met de mens achter de sollicitant. Dat boeit me. Daar zit vaak een schat aan informatie verscholen. Waarom willen ze dit werk doen? Hoe zien ze dit werk? Hoe zien ze hun plek in de maatschappij? Wat geeft hen zin en betekenis? Ik wil ook weten of hun familieleden op de hoogte zijn van de sollicitatie. Het is belangrijk om je keuze voor de uitvaartsector thuis te bespreken. Je leven zal organisatorisch veranderen. De steun vanuit je omgeving is een pluspunt. Om het werk binnen de uitvaartsector te kunnen doen moet je empathie sterk ontwikkeld zijn. Je moet het verlangen voelen om een ander te willen ontzorgen. Dat is onze rode raad. Op een serene manier ontzorgen. Dat is telkens de uitdaging. Daar schuilt de schoonheid. 

Sereni logoHomepagina